Hi, my name is Thinkie, welcome to my blog!
I'm a student in cultural studies, a museum enthusiast, a scrapbooker and an art journaler. I love to travel within Europe and I enjoy photography. You can read more about me on my homepage.

Blog

Blog Archive

Categories:
Art (History)
Art Journalling
Books & Literature
Cupcake Mascots
Fantasy
Food
History
Inspiration
Life
Museums
Other Crafty Adventures
Other Cultural Studies stuff
Other Cultural stuff
Philosophy
Photography
Poetry
scrapbooking
Trips & Travels

LinkedIn-profiel van Thinkie Batenburg-Mets weergevenMe @ Linked-In

Me @ Pinterest

Check out Cupcake's Flickr account!
Thinkie.
Get yours at bighugelabs.com/flickr

My Youtube Channel

I enjoy:

Ali Edwards
Celine Navarro
Michelle LaPoint Rydell
Revlie
Marit
Elise Blaha
Annemarie
Les ateliers de Karine
Amy Tangerine
A Beautiful Mess
Balzer Designs
Bram's tea blog

And in Dutch I enjoy:

Maarten Batenburg
Museum Meermanno
Roeland van Wely

I live, I love, I create, I capture, I learn, I enjoy.

Classical Music / Klassieke Muziek

As a teenager/adolescent, I enjoyed listening to classical music (opera not included). Wilma and Fred supported this by sponsoring my cd-buying habits a bit, on the condition I spent the money on classical music. Mozart, Tchaikovsky, Verdi, Beethoven, Bach... Sometimes I played them when I was laying in bed at night, with the lights out, to be able to fully undergo the music without any distractions.
At some point, about ten years ago, I couldn't listen to them any more. Maarten sometimes played classical music and often I wasn't able to listen to most of it. Even if he picked something light the emotions it evoked where just too much.
My favorite style of music is rock music. It resonates with the emotions I already feel and even when the music is a bit dark, it makes me feel better. In 1999/2000 I was living in The Hague on my own and I was going trough a rough time. I found myself pretty much single, didn't see my friends nearly as often as I used to, didn't have internet for the first 7 months or so and was trying to come to grips that even though my health had somewhat improved after my 'year in bed', I would have to live with a chronic illness and adjust my expectations and dreams for the future. Green Day (Dookie) and the Red Hot Chili Peppers (Blood, Sugar, Sex, Magic and Californication) where my go-to music picks at that time. Dookie can cheer me up any time!
Classical Music works differently for me. Most of the time, it doesn't resonate with the emotions I'm already feeling, but it imposes emotions of it's own. I have to let go and let it overflow me, replacing whatever was there. It's just so powerful, there's no room for anything else. For years, that scared me, so I shunned it. Violins always sound sad to me. I've had enough sadness of my own, and even though I've been happy over the past years, I wasn't feeling very balanced. I couldn't afford to let any sadness in.
In my post a year after the death of my grandmother Ine, I talked a little bit about how I've changed/grown over the past year. I live more boldly. I'm feeling a lot more balanced and can afford to let people and things in that I've kept out for years. Not anyone or everything, I'm still pretty sensitive in some respects, but a lot more than before. The positives now outweigh the risks of hurting my nose by bumping into anything negative. Because I can cope with a hurt nose so much better now. And all the positive effects that come from tearing down my walls, all those (re-)strengthened and new connections I've made and good experiences I've had over the past year, make me able to cope with negative/hard stuff even better.
Earlier this month I attended a lecture on 'An Equal Music' (Vikhram Seth) by someone from my student coŲperation. The novel is about musicians and music plays a big part in it. There's a cd with the music from the book and we got to listen to some of it. There I was, in a room full of people, most of which I hardly know, being swept away by classical music. I wanted to crawl into a corner and sit on the floor with my arms wrapped around my knees and just sit in my own little bubble and listen. (Edit: not because I was feeling miserable, but to experience the music without distraction) I didn't, I just sat still in my chair, looking at the floor, my lap, the ceiling... It was intense. And it was beautiful.
I think I'm ready again.

Als puber/adolescent luisterde ik graag naar klassieke muziek (opera even buiten beschouwing gelaten). Wilma en Fred ondersteunden dit door me wat extra zakgeld te geven om cd's van te kopen, op voorwaarde dat het uitgegeven zou worden aan klassieke muziek. Mozart, Tchaikovsky, Verdi, Beethoven, Bach... Soms speelde ik ze af als ik 's avonds in bed lag, met het licht uit, om de muziek te kunnen ondergaan zonder afleiding.
Op een gegeven moment, een jaar of tien geleden, kon ik het niet meer verdragen om ernaar te luisteren. Maarten speelde soms klassieke muziek maar het meeste ervan verdroeg ik niet. Zelfs als hij iets lichts koos waren de emoties die het opriep vaak te sterk.
Mijn favoriete muziekstijl is rock. Het resoneert met de emoties die ik al voel en zelfs wanneer de muziek wat donker is ga ik me er beter van voelen. In 1999/2000 woonde ik alleen in Den Haag en maakte ik een moeilijke tijd door. Ik was soort-van vrijgezel, zag m'n vrienden veel minder vaak dan voorheen, had de eerste 7 maanden geen internet en moest ermee leren leven dat ik ondanks dat ik na m'n 'jaar in bed' iets opgeknapt was ik chronisch ziek zou blijven en m'n dromen en toekomstverwachtingen daaraan aan moest passen. Green Day (Dookie) en de Red Hot Chili Peppers (Blood, Sugar, Sex, Magik en Californication) waren m'n favorieten in die periode. Van Dookie word ik altijd vrolijke!
Klassieke muziek werkt anders voor me, het resoneert meestal niet met de emoties die ik al voel maar legt z'n eigen emoties op. Ik moet loslaten en me erdoor laten overspoelen, die emoties in de plaats laten komen van wat ik voelde. Het is zo krachtig dat er geen ruimte is voor iets anders. Dat maakte me jarenlang bang, dus ik ontweek het. Violen klinken me altijd treurig in de oren. Ik heb genoeg treurigheid van mezelf gehad, en alhoewel ik de laatste jaren gelukkig ben, voelde ik me niet zo stabiel. Ik kon het me niet veroorloven om treurigheid binnen te laten.
In m'n post een jaar na de dood van m'n oma Ine vertelde ik wat over hoe ik het laatste jaar veranderd/gegroeid ben. Ik leef meer uitgesproken. Ik voel me evenwichtiger en kan mensen en dingen binnenlaten die ik jarenlang buiten heb gehouden. Niet alles en iedereen, in sommige opzichten ben ik nog steeds vrij gevoelig, maar wel een stuk meer dan eerst. De positieve gevolgen wegen nu op tegen het risico m'n neus te stoten door tegen iets negatiefs aan te lopen. Omdat ik nu veel beter om kan gaan met een pijnlijke neus. En alle positieve gevolgen van het neerhalen van m'n muren, al die (weer) sterker geworden en nieuwe banden met mensen en goede ervaringen die ik het afgelopen jaar gehad heb, maken het me nog makkelijker om om te gaan met negatieve/moeilijke dingen.
Eerder deze maand woonde ik een boekbespreking bij van iemand van m'n studentendispuut, over het boek 'An Equal Music' (Verwante Stemmen) van Vikram Seth. De roman gaat over muzikanten en muziek speelt er een grote rol in. Er bestaat een cd met de muziek uit het boek en daarvan werden wat stukken afgespeeld. Daar zat ik, in een kamer vol mensen waarvan ik de meesten nauwelijks ken, meegevoerd door klassieke muziek. Ik wilde in een hoekje kruipen en met m'n armen om m'n knieŽn gewikkeld op de grond zitten, in m'n eigen luchtbel, en luisteren. (Edit: niet omdat ik me rot voelde, maar om de muziek te kunnen beleven zonder afleiding) Dat deed ik niet, ik zat stil in m'n stoel, kijkend naar de vloer, m'n schoot, het plafond... Het was intens. En het was mooi.
Ik denk dat ik er weer klaar voor ben.

Geplaatst op 27-09-2011.
Meer berichten over

Reactie van karin

Prachtige muziek. Doet me denken aan Chinese muziek, die ik hoorde toen ik in Beijng was, vooral de fluittonen...

Reactie geplaatst op 2011-09-28.

Jouw reactie


compulsary, will not be shown.
to confirm sender; spam-protection.