Hi, my name is Thinkie, welcome to my blog!
I'm a student in cultural studies, a museum enthusiast, a scrapbooker and an art journaler. I love to travel within Europe and I enjoy photography. You can read more about me on my homepage.

Blog

Blog Archive

Categories:
Art (History)
Art Journalling
Books & Literature
Cupcake Mascots
Fantasy
Food
History
Inspiration
Life
Museums
Other Crafty Adventures
Other Cultural Studies stuff
Other Cultural stuff
Philosophy
Photography
Poetry
scrapbooking
Trips & Travels

LinkedIn-profiel van Thinkie Batenburg-Mets weergevenMe @ Linked-In

Me @ Pinterest

Check out Cupcake's Flickr account!
Thinkie.
Get yours at bighugelabs.com/flickr

My Youtube Channel

I enjoy:

Ali Edwards
Celine Navarro
Michelle LaPoint Rydell
Revlie
Marit
Elise Blaha
Annemarie
Les ateliers de Karine
Amy Tangerine
A Beautiful Mess
Balzer Designs
Bram's tea blog

And in Dutch I enjoy:

Maarten Batenburg
Museum Meermanno
Roeland van Wely

I live, I love, I create, I capture, I learn, I enjoy.

Ine

Today a year ago my grandmother Ine took her own life. I often think about how we found her, the image of what I saw that first second when I walked into the room is etched into my brain forever. But the nightmares have gone. And most of the time when that image pops up in my mind, it's not as detailed as it used to be.
Experiencing something like that makes it easier to let go of small worries and insecurities; to put things into perspective. I think I have become less shy and have opened up more towards others in the past year. I think I would have taken the step to start my studies anyway after finding the open university, but this gave me an extra push to go for it, life has to be lived to the fullest when you get the chance.
Ine was a special character. She sure as hell wasn't a cute old lady or a saint. She always encouraged me. She tried to carry her weight in society by volunteering, working with immigrants and homeless people. She was about woman's rights, she once said she wasn't a feminist, but she was about equality and emancipation. She took part in protests. She was part of a political group trying to improve the life of the poorer people in society. She taught me about setting your own priorities in life. She was a champion in carrying out long phonecalls, where you would hardly get a chance to react to what she was saying ;-) She liked to travel and loved gardening. She enjoyed crafting although the results were always terrible due to her utter lack of precision :-) She hated housekeeping. She loved dogs and kept a cat out of habit, as a companion for the dog. She was always carrying around bags of stuff, out of which came foods that couldn't be eaten anymore because she was simply horrible when it came to food hygene or preservation. That was not a good combination with her love of cooking, we had to be very creative in evading eating what she made without making her feel bad (especially me, with my stomach disorder) :-) She was very thoughtful in bringing people little gifts and sending postcards in her unreadable handwriting all the time. She always carried around those little photocameras for one-time use and took bad photographs with them because she never had the patience to aim properly (and needed glasses but always broke them). She was able to cause any electrical applyance to stop working in no time. She loved going to the zoo. She was someone who had you tearing at your hair and wanting to scream with frustration over het behaviour one moment and enjoying her company the next. She enjoyed acting and spend some time in the early nineties portraying a fishermans widow from Urk at the Zuiderzeemuseum. She was the star of celebrating little things in everyday life.
I have finally gotten around to scanning some of her photographs and would like to share a few of them with you.

Vandaag een jaar geleden benam mijn oma Ine zich het leven. Ik denk vaak aan hoe we haar vonden, het beeld van wat ik zag, de eerste seconde toen ik de kamer binnenkwam, staat voor altijd in m'n geheugen gegrift. Maar de nachtmerries zijn voorbij. En wanneer ik dat beeld weer voor ogen krijg is het meestal minder gedetailleerd dan in het begin.
Het meemaken van zoiets maakt het makkelijker om je over kleine zorgen en onzekerheden heen te zetten: om dingen in perspectief te zien. Ik denk dat ik het afgelopen jaar minder verlegen ben geworden en me opener opstel naar anderen toe. Ik denk dat ik sowieso wel was gaan studeren nadat ik de open universiteit gevonden had, maar dit gaf me een extra duwtje in de rug om ervoor te gaan, het leven is er om voluit geleefd te worden wanneer je daar de kans voor krijgt.
Ine was een bijzonder mens, en dat was het ;-) Ze was zeker geen schattig oud vrouwtje of een heilige. Ze moedigde me altijd aan. Ze probeerde haar bijdrage te leveren aan de maatschappij door vrijwilligerswerk te doen, waarbij ze werkte met immigranten en daklozen. Ze was voor vrouwenrechten, maar zei me ooit dat ze geen feministe was, ze was wel voor gelijke rechten en emancipatie. Ze nam deel aan demonstraties. Ze maakte deel uit van een politieke groep die zich ten doel had gesteld het leven van minima te verbeteren. Ze leerde me over het stellen van je eigen prioriteiten in het leven. Ze was kampioen in het voeren van lange telefoongesprekken, waarbij je nauwelijks de kans kreeg om te reageren op wat ze vertelde ;-) Ze reisde graag en hield van tuinieren. Ze genoot van knutselen maar de resultaten waren rampzalig vanwege haar complete gebrek aan precisie :-) Ze haatte het doen van het huishouden. Ze hield van honden en hield uit gewoonte een kat, als gezelschap voor de hond. Ze sjouwde altijd tassen vol spullen rond, waar voedsel uitkwam dat niet eetbaar was omdat ze vreselijk was waar het op voedselhygiŽne en houdbaarheid aankwam. Dat was geen handige combinatie met haar voorliefde voor koken, we moesten erg creatief zijn in het omzeilen van het eten van door haar klaargemaakt eten zonder voor het hoofd te stoten (vooral ik, met m'n maagafwijking) :-) Ze dacht er altijd aan om kleine cadeautjes voor mensen mee te brengen en stuurde vaak ansichten in haar onleesbare handschrift. Ze had altijd zo'n fototoestelletje voor eenmalig gebruik bij zich waarmee ze slechte foto's nam, omdat ze niet het geduld had om goed te richten (en ze had een bril nodig maar die gingen bij haar altijd stuk). Ze kreeg het voor elkaar om elk denkbaar electrisch apparaat binnen de kortste keren kapot te krijgen. Ze ging graag naar de dierentuin. Ze was iemand die je het ene moment gefrustreerd de haren uit je hoofd deed trekken en deed gillen door haar gedrag terwijl je het andere moment genoot van haar gezelschap. Ze hield van acteren en speelde begin jaren '90 een tijdje de Urker vissersweduwe Marretje Romkes in het Zuiderzeemuseum. Ze was een ster in het vieren van kleine dingen in het dagelijks leven.
Ik ben er eindelijk aan toegekomen om wat van haar foto's te scannen en wil er een paar met jullie delen.

Geplaatst op 16-06-2011.
Meer berichten over

Reactie van Beverley

Hi Thinkie, what a lovely blog post dedicated to your Grandmother, she sounded like a very interesting person. You have "painted" a wonderful portrait of her, a very colourful character. Beverley

Reactie geplaatst op 2011-06-16.

Reactie van Annemarie

A wonderful tribute for an unique woman. I had no idea of the situation surrounding her passing. I hope you continue to find peace as time goes on. I am glad you have such interesting memories of Ine.

Reactie geplaatst op 2011-06-17.

Reactie van Marit

Wat een prachtig 'tribute' voor je oma Thinkie! Eerlijk, recht voor z'n raap, een beetje humor, een beetje verdriet... precies zoals ze ook was denk ik. Het komt helemaal over! Geweldig verwoordt meis!

Reactie geplaatst op 2011-06-18.

Jouw reactie


compulsary, will not be shown.
to confirm sender; spam-protection.