Hi, my name is Thinkie, welcome to my blog!
I'm a student in cultural studies, a museum enthusiast, a scrapbooker and an art journaler. I love to travel within Europe and I enjoy photography. You can read more about me on my homepage.

Blog

Blog Archive

Categories:
Art (History)
Art Journalling
Books & Literature
Cupcake Mascots
Fantasy
Food
History
Inspiration
Life
Museums
Other Crafty Adventures
Other Cultural Studies stuff
Other Cultural stuff
Philosophy
Photography
Poetry
scrapbooking
Trips & Travels

LinkedIn-profiel van Thinkie Batenburg-Mets weergevenMe @ Linked-In

Me @ Pinterest

Check out Cupcake's Flickr account!
Thinkie.
Get yours at bighugelabs.com/flickr

My Youtube Channel

I enjoy:

Ali Edwards
Celine Navarro
Michelle LaPoint Rydell
Revlie
Marit
Elise Blaha
Annemarie
Les ateliers de Karine
Amy Tangerine
A Beautiful Mess
Balzer Designs
Bram's tea blog

And in Dutch I enjoy:

Maarten Batenburg
Museum Meermanno
Roeland van Wely

I live, I love, I create, I capture, I learn, I enjoy.

Titaantjes waren we

Een van m'n boekenweekaankopen van 2010. Ter gelegenheid van de 75e boekenweek schreven 75 Nederlandstalige auteurs een brief aan hun jongere ik. Leuk om te lezen en altijd aardig om wat te weten te komen over de achtergronden van schrijvers, hun schrijverschap en hun boeken. Er zit natuurlijk maar n ding op voor deze blogpost, een brief aan mijn eigen jongere ik:

Beste Thinkie van 20 jaar geleden,
Je bent 9 jaar oud en je woont bij Wilma en Fred in Rokkeveen, met kater Punkie en konijn Knabbeltje (misschien ook nog met hamster Babbeltje?) en brengt je weekenden door bij opa en oma, waar je Frank ook ziet. Dat bevalt je best.
Je zit op de Meester Verwersschool in Zoetermeer, in groep 5. dat bevalt je minder; je wordt wel eens gepest, omdat je ouders zich niet de dure kleren kunnen veroorloven die sommige andere leerlingen dragen. Die zijn sowieso je stijl niet, dus ondanks het pesten is het misschien maar goed dat je je niet in die mate kunt conformeren, zo kun je je eigen karakter beter behouden. Niet leuk, maar gelukkig heb je toch altijd wel vriendjes en vriendinnetjes. Het montessori-onderwijs bevalt je wel, je bent er qua lesmethode meer op je plek dan op de klassikale school waarop je eerst zat, al hebben ze ook hier niet helemaal door dat je eigenlijk een beetje onder je kunnen presteert. Zal ik je eens wat verklappen? Je kent je toekomstige man al! Nee, jullie zijn nog geen vrienden, laat staan dat je verliefd op hem bent, je kent hem alleen van naam en gezicht en jullie hebben drie keer per week samen les. Ik verklap lekker niet wie het is, dat moet je zelf maar uitvinden tzt. Je gaat na de zomer naar groep 6 en je toekomstige man zal vanaf dan de rest van je schooltijd (die helaas niet heel lang zal duren) je klasgenoot zijn.
Je houdt van pasteltinten, je wil later schrijfster worden en verzamelt van alles. Je speelt het liefst met my little pony's, en ook nog wel met lego. Nu speel ik met gehaakte cupcakejes. Dat zal je nog weinig zeggen maar ze zijn schattig. Ja echt, volwassen zijn is heel anders dan kind zijn maar sommige dingen veranderen nauwelijks. Al ben ik wel een beetje een rare.
Al je opa's en oma's leven in jouw tijd nog, net als n stel overgrootouders. Over 20 jaar zijn er nog twee over. Je gaat minstens eens per jaar naar Zeeuws-Vlaanderen om opa en oma Zeeland op te zoeken en Ine neemt je wel eens op sleeptouw voor uitstapjes en zelfs vakanties in eigen land. Frank neemt je soms mee naar musea, misschien wel zijn meest waardevolle bijdrage aan je opvoeding want zo maak je kennis met iets waar je de rest van je leven van zult genieten, dat kan ik je nu ik 29 ben al met zekerheid vertellen ;-) Zelf zou je ook wel een museum kunnen beginnen met al je verzamelingen!
Misschien moet ik je maar niet vertellen over wat er staat te gebeuren met je gezondheid. Daar mag je nog zo'n 2,5 jaar van genieten en daarna kan er een heleboel niet meer. Misschien weet je dat ergens al wel en ben je daarom zo druk met buitenspelen, om alvast te compenseren voor later. Dit zijn de paar meest gezonde jaren van je leven, gelukkig maar dat je ze goed benut! En ondanks alles dat er niet meer zal kunnen, kunnen er ook een heleboel leuke dingen wel hoor! Ik lust tegenwoordig veel meer dan jij, maar sommige dingen eet ik nog steeds niet. Helaas zullen mensen je nog jaren aan je hoofd zeuren en je lastig vinden voordat blijkt dat je een aangeboren maagafwijking hebt waardoor je sommige etenswaren die voor anderen gezond zijn gewoon niet verdraagt.
Je leest alles wat los en vast zit, vooral de boeken van Roald Dahl vind je leuk, de boeken van Enid Blyton, Suske & Wiske, en de serie 'de babysittersclub', zo staat me bij. Zowel jeugdliteratuur als prut, modern als ouderwets, jongensboeken als meisjesboeken, als het maar letters heeft en niet te saai is. Ik vraag me af of je de Lemniscaatboeken al ontdekt hebt, anders komt dat binnenkort wel. Lezen doe ik nog steeds graag, al gaat het niet meer zo snel als jij het kon. Over twee jaar zul je volwassenenboeken willen gaan lezen, Wilma zal je 'in de ban van de ring' aanraden en je zult er je neus voor ophalen; bah, dat is toch geen volwassenenboek, dat is een soort sprkje, dat bedoelde je niet! Mag ik je aanraden het toch maar te proberen? Het zal later een van je favorieten worden en ik denk dat je het toen ook al wel had kunnen waarderen als je je vooroordelen opzij had kunnen zetten.
Je speelt graag en vaak buiten, je klimt en ravot en hebt speciale buitenspeelkleren en rubberlaarzen omdat je vaak onder de modder thuiskomt. Rennen en klimmen doe ik nu zelden, dat zijn dingen die ik beter kan laten voor zover ik er al toe in staat ben. Maar op mijn manier speel ik wel buiten. Ik wandel veel met... nee, ik zeg het echt niet! Ik maak dan veel foto's. Dat kan tegenwoordig veel goedkoper. Je hebt voor je 8e verjaardag je eerste eigen fototoestel gekregen, alleen zo jammer dat veel van de foto's mislukken (dat ligt aan de camera, niet aan jou!) en het zo lastig is om de rolletjes te verwisselen. Het voert een beetje ver om je alles uit te gaan leggen dat er gaat veranderen, maar door computers en alles eromheen is het veel minder erg om veel thuis te moeten zitten dan in jouw tijd. Via zo'n computer heb je straks toegang tot meer informatie dan een wijkbibliotheek je nu kan verschaffen, je kunt zelfs winkelen via de computer, en al je vrienden en vriendinnen en de meeste familieleden kun je spreken via het scherm. Ja, die beeldtelefoon waar ze het over hebben in de tv-uitzending over het huis van de toekomst, die is nu werkelijkheid geworden, en brieven kun je ook via de computer versturen. Je telefoon kun je gewoon meenemen als je de deur uitgaat, dat zijn trouwens net kleine computertjes, die kunnen veel meer dan de computers waar jij wel eens van gehoord hebt. Je bent over 20 jaar geen schrijfster van boeken maar je schrijft wel, en er zijn mensen die het lezen, ook weer via de computer. Je schrijft dan geen verzonnen verhalen maar over de dingen die je meemaakt, ziet en leert, en dat is, ondanks je beperkte energie, nog best veel. Eigenlijk gaat bijna alles tegenwoordig via de computer. Die heb je trouwens ook in meeneem-versie, die mag mee op vakantie. Vanwege de foto's want die komen niet meer op een rolletje maar kun je van de camera op de computer zetten. Je wordt trouwens nog erger dan Frank als het om foto's gaat, wen er maar vast aan!
Rijk word je niet, deels omdat je niet kunt werken door je gezondheid, maar vanuit jouw perspectief ben ik misschien toch rijk, we hebben meer dan we nodig hebben en kunnen vaak op vakantie. Dat is een van de voordelen die je ondervindt van het hebben van gescheiden ouders, daardoor kun je extra vaak op vakantie, elk jaar wel een keer geloof ik, soms zelfs twee keer! Dat vind je super en het maakt je vast blij dat er later jaren komen waarin je wel vijf keer op vakantie gaat! Wat, geloof je me niet? Wacht maar af! Je hebt al mooie plaatsen bezocht maar er staat je nog heel wat meer moois te wachten!
Bereid Wilma en Fred maar vast voor: jullie krijgen dit jaar een nieuwe poes, je zult haar Kitty noemen omdat het dagboek van Anne Frank en het bezoeken van het achterhuis zo'n indruk op je hebben gemaakt, maar omdat ze altijd blijft mauwen zoals een kitten dat doet wordt ze Mieuw genoemd. En je hebt Punkie en Knabbeltje nog. Alledrie zijn ze er niet meer, maar ik beloof je, ze worden oud dus je kunt nog lang van ze genieten. Nu hebben we ook een huisdier, maar ook daarover verklap ik niets, je zult haar vanzelf tegenkomen ooit en zo verliefd op haar worden dat je haar mee naar huis neemt. Ok, vooruit, nu weet je dus dat het een vrouwtje is...
Je kent al een beetje Engels maar Wilma gaat vanaf dit jaar op de tweetalige buurjongetjes passen en daardoor leer je heel wat bij. Engels zal over twintig jaar veel belangrijker zijn in Nederland dan nu, en via de computer zul je contacten leggen met mensen in het buitenland, in het Engels, dus dat zal je nog goed van pas komen.
Knutselen doe je ook graag, en ook dat is niet veranderd, dwz, ik knutsel nu meestal andere dingen dan jij maar doe het nog steeds graag, ik heb er zelfs een eigen kamer voor! Ik zou willen dat je al had gehoord van scrapbooken en art journalling, ik denk dat je dat super zou vinden, je houdt al een foto-album en een dagboek bij.
Je interesse voor geschiedenis begint een beetje te komen. Je hebt nu eens per week geschiedenisles van juf Petra en het vinden van pijpensteeltjes en aardewerkscherven en dergelijke in de bergen aarde aan de overkant van de sloot maken het tastbaar. En zijn de dinosaurusstickers en plastic dino's al 'in'? Of komt dat nog? Paleontoloog, archeoloog, geschiedkundige, allemaal dingen die je later aan zullen spreken als toekomstig beroep. Ik heb nog steeds geen beroep maar sinds kort wel een vakgebied. Algemene Cultuurgeschiedenis. Dat is voor mensen die heel veel dingen interessant vinden en niet kunnen kiezen ;-) Ik zou willen dat ik de Open Universiteit eerder had ontdekt, probeer je het te onthouden? Of moet ik nog een brief schrijven, aan de versie van ons die precies tussen ons in staat?
Wat ik zo knap vind aan jou, is dat je, jong als je bent, zo trouw blijft aan jezelf en je interesses, waardoor je mij zult worden. Heel veel van wat mij nu boeit zie ik al bij jou terug. Ik vraag me af of andersom hetzelfde geldt, schrijf je me terug?

Thinkie van 29
p.s.: dat stoere jasje dat je krijgt in 1996 en dat je later dat jaar te krap zal gaan zitten: niet wegdoen, net als dat witte jurkje met bloemen, in 2003 zou je het weer passen en krijg je er spijt van!

Geplaatst op 03-03-2011.
Meer berichten over

Reactie van Marit

Thinkie - wat een bijzondere en ontroerende brief!!! Geen wonder dat je schrijfster wilde worden. Trouwens, dat kan nog hoor! Dank, voor dit bijzondere inkijkje in je persoonlijke leven en gedachten. Heel veel dank!

Reactie geplaatst op 2011-03-04.

Jouw reactie


compulsary, will not be shown.
to confirm sender; spam-protection.